Andrzej Urbanowicz

Studiował na ASP w Krakowie (1956–1958) i Katowicach (1958–1962). Dyplom obronił w 1962 roku w Krakowie. Otrzymał stypendium Fundacji Kościuszkowskiej, które umożliwiło mu wyjazd do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszkał w latach 1972–1991. Był członkiem grupy artystycznej Arkat (1967–1968), a następnie współzałożył katowicką grupę Onerion, z której działalnością był związany w latach 1967–1978.  

Jego debiut miał miejsce na wystawie indywidualnej w Galerii Krzywe Koło w Warszawie w 1963 roku. Urbanowicz brał również udział w wystawie “Jesteśmy” w warszawskiej Zachęcie (1991). Galeria Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach zorganizowała retrospektywną wystawę prac artysty w 1992 roku. Na przełomie lat 1999/2000 odbyła się kolejna wystawa zatytułowana “Andrzej Urbanowicz. Splendor Solis” w BWA w Katowicach. 

Prace Andrzeja Urbanowicza znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, BWA Katowice, Muzeum Historii Katowic i Muzeum Okręgowego w Koszalinie.